İçeriğe geçmek için "Enter"a basın

ÖMÜR DÖNGÜSÜ

Uçtu yükseklerden bu gönül kuşu
Vurdu kanadını şak şakla gider
Gönülde arzular hayaldir düşü
Bir leylek misali lak lakla gider

Hayatın önü var bir de sonu var
Hayat karnesidir diye konu var
Geçmişin izleri meçhul yanı var
Düşünüp bir mantık yormakla gider

Dünyanın kulpu yok tam tutturucu
Değildir bu cihan inandırıcı
Bu dünya yalandır tam kandırıcı
Sağlı, sollu, şamar vurmakla gider

Yoldadır hep yürür, ömür kervanı
Bir ümit bakışla eder seyranı
Menzil uzak yakın bilmez devranı
Bir rızık nafaka kovmakla gider

Olmasın kötü hal olursa şaşar
Sırtında gam yükü ne etsin beşer
Bütün artıları eksiye düşer
Yeni bir çıkar yol kurmakla gider

Herhangi ortamda varsa bir kişi
Çok seviyor ise hayli teşvişi (1)
Bala tuz atmaktır onun her işi
Galiba bir gönül kırmakla gider

Beklentide kalır ekip diktiği
Herkesin çekilir vade tetiği
Artık sarı yeşil ömür mekiği
Amel yazgısını örmekle gider

Çeyrek değil gayrı geçtik yarıyı
Hep nazarla baktık gördük beriyi
Uzun bir ömürde olan soruyu
Bu Yaşar kendine sormakla gider

  • Teşviş: Karıştırma, bulandırma




İlk yorum yapan siz olun

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir